“แม่งเหมือนกูเป็นมีดสารพัดประโยชน์อะ ใช้ได้ทุกอย่าง ยกเว้นใช้ให้กูได้ดีขึ้น”
“เขาชอบสั่งให้กูออกไปข้างนอก เหมือนแค่วิ่งวนแล้วมันจะกลายเป็นยอดขายเอง”
“โยนของมาให้ขายแบบไม่มีข้อมูล แล้วถามกู ‘ทำไงให้เขามาซื้อเรา’…กูจะทำไงวะ ราคาก็แพงกว่า สต๊อกก็ไม่มี”
“งานกูทุกวันนี้คือ ‘ดับไฟ’ แต่โดนด่าเหมือนคนจุดไฟ”
“ประชุมทีชมทุกคนยกเว้นแผนกกู เหมือนกูเป็นเฟอร์นิเจอร์อะ มีไว้ก็ช่าง ไม่มีไว้ค่อยรู้สึก”
“คอมมิชชั่นเดือนละพันกว่า…นี่มันไม่ใช่คอมฯ นี่มันค่าไอติม”
“กูทำตั้งแต่ขับโฟล์คลิฟต์ รับส่งฝรั่ง ไปคุมหน้างาน คิดราคา ตามหนี้…แต่ตำแหน่งเดิม 11 ปี โคตรแฟร์”
“แม่ง KPI ไม่ใช่เครื่องมือพัฒนาอะ มันเป็นไม้เรียว”
“กูไม่ได้ไม่ทำงานนะ กูแค่ไม่อยากเป็นเครื่องมือให้เขาขูดเลือดเฉย ๆ”
“ที่กูเหนื่อยสุดไม่ใช่งานหนักนะ…กูเหนื่อยเพราะทำเท่าไหร่ก็ไม่ถูกนับ”
“เออ กูอาจขายได้ แต่กูไม่อยากขายชีวิตตัวเองให้ใครแล้วว่ะ”
“ถ้าจะให้กูวิ่ง ก็ขอให้มันมีเส้นชัยจริง ๆ ไม่ใช่วิ่งเพื่อให้เขาสบายใจ”